W każdym z nas jest dziecko

Moje dziecko wciąż kwili
Czeka na czułość, na przytulenie.
Marzy o podróżach w nieznane
o podarkach, o lizaku na patyku
O wszystkim, czego nie zaznało, nie dotknęło.
Kocham to swoje dziecko.
Jest tym, co we mnie najprawdziwsze.

Krople

Dzwonią o szyby, bębnią w uszach
zakłamują ciszę.
Dają życie roślinom
Plumkanie, stukanie.
Zamykam się w kroplach.
Niech płyną.
Deszcz, czy potok łez?

Lęk

Bzy zakłóciły myśli
Zieloność rozgościła się za oknem,
Ptaki coś świergolą.
Deszcz pada, słońce świeci
Chcę widzieć i czuć. 
Jestem głucha i ślepa.
Boję się.

Moja wiosna

Moja wiosna w pełni.
W naturze.

Rozchylone zapraszają.
Natura zniewala.

Bajka

Nocne zwidy 
sny nieokiełznane
pragnienia niespełnione
oplatają dzień
Dzień czeka na noc
To się wciąż dzieje.
Telefon koi 
podsyca, kusi, upaja.
Ta bajka wciąż się pisze.
Piękna, kolorowa.
Nie wszystkie bajki kończą się szczęśliwie.
Ja to wiem.
Nie chcę jej kończyć
Niech wciąż trwa.

Bez tytułu

Księżyc w pełni
już go  nie  ma
Drżenie serca - zamarło
Telefon ogłuchł 
cisza bolała.
Bólu  nie zapominam nigdy.
Mino  to wybaczam i  przytulam, bo ja tak chcę.
Tak niewiele potrzebuję  by oddychać. .

Księżycowe marzenia

Pełnia
Niebo rozgwieżdżone
Resztki śniegu w polu  widzenia
Na stole pod bzami pusto
Wiosną zakwitną bzy.
Stół ożyje.
Kawa o poranku jest najsmaczniejsza.
We dwoje.